Van Moeders tot Moeders

~ Ervaringscentrum voor psychische klachten rondom zwangerschap ~

Verslagen bijeenkomsten

Verslag ONLINE bijeenkomst 10 november 2022 - Thema Traumatische bevallingen

De moeders die bij deze bijeenkomst aanwezig zijn, geven bijna allemaal aan dat ze in eerste instantie niet eens in de gaten hebben gehad dat het een traumatische bevalling was. Pas later merkten ze dat ze de kenmerkende symptomen van PTSS er aan overgehouden hadden. 

Toen ze daar achter waren, startte de zoektocht naar wat hen precies mankeerden. Sommigen konden nog terecht bij de verloskundige, anderen raadpleegden de huisarts. Uiteindelijk hebben de moeders hulp gekregen of maken momenteel gebruik van ondersteuning in het herstellen hiervan. 

Wat het meeste is opgevallen is dat er teveel gedaan wordt en te weinig gecommuniceerd met de moeder. Daardoor hadden de moeders het gevoel dat ze niet gehoord en gezien werden. Ook een goede voorbereiding op een keizersnede was er vaak niet, waardoor ze overvallen werden met het idee dat ze de bevalling niet op eigen kracht konden doen. 

De moeders gaven aan dat ze het erg fijn vonden om het met elkaar over dit onderwerp te hebben. Ze voelden zich verbonden doordat ze herkenning in elkaars verhalen vonden.

Verslag ONLINE bijeenkomst 3 oktober 2022 - Thema Opname

Een opname is nodig wanneer begeleiding voor psychische problemen in de thuissituatie niet meer toereikend is. De moeder kan alleen opgenomen worden op een afdeling van de algemene psychiatrie of samen met haar baby op een moeder-baby unit. Van een moeder-baby unit zijn er maar een paar van in Nederland en België. 

Het verblijf staat onder andere in het teken van instellen op medicatie, structureren van de dagindeling, werken aan persoonlijke doelen, diverse therapieën, video interventie, moedergroep en babymassage.

We hebben geluisterd naar elkaars verhalen en een informatie filmpje van een moeder-baby unit gekeken. Wat opviel in de gesprekken was dat de beleving van de opname wisselend kan zijn. Voor de een was het een veilige plek om zich terug te kunnen trekken en voor de ander juist een nare plek waar ze zich niet geholpen voelde. 

Het was fijn om met elkaar over de belevenissen daar te kunnen praten, omdat buitenstaanders niet weten hoe het is om er te verblijven en niet weg te kunnen als je dat wilt. Ook is het ingewikkeld om geconfronteerd te worden met de problematiek van andere mensen die er opgenomen zijn. Onze ervaring was dat je tijdens de opname op weg geholpen wordt en wanneer je weer thuis komt, dat dan pas het echte herstel gaat beginnen.

Verslag ONLINE bijeenkomst 8 juni 2022 - Thema: Schaamte en schuldgevoelens

Na een algemene introductie en een welkomstpraatje voor moeders en nieuwe ambassadeurs, presenteert ambassadeur Anne deze bijeenkomst met als thema ‘Schaamte en schuldgevoelens’. 

De omschrijving voor deze gevoelens zijn onbehagen voor iets of iemand en angst om niet geaccepteerd te worden om deze gevoelens. Dit uit zich door het vermijden van personen, onderwerpen of fysieke mogelijkheden zoals oogcontact.

De moeders haken in op dit onderwerp en stellen zich ook even voor. Hieronder volgen een paar uitspraken op de vraag wat schaamte nu precies is en wat het met je doet:

·        "Schaamte is een belemmerend gevoel"

·        "Bij schuldgevoelens voldoe je niet aan je eigen verwachtingen"

·        "Uit bescherming van jezelf wil je geen gevoelens tonen"

·        "Waar in je lijf zit het gevoel?"

Slapeloosheid is een belangrijk aandachtspunt voor de start van een depressie of psychose.

Rust er een taboe op het delen van je depressie of psychose met je kinderen? 

De oudere moeders gaven aan dat je het beste in alle eerlijkheid met je kinderen dit kan bespreken. De band wordt hechter en er ontstaat meer begrip, was de tendens van het gesprek. Een van de moeders had een goed idee om jaarlijks voor de verjaardag van een kind een brief te schrijven en die brieven na een aantal jaren te bundelen als boekje. Een heel mooi idee en een mooie afsluiting van de bijeenkomst.

De volgende bijeenkomst is op 4 juli met als thema “Hoe kom ik de vakantie door?”

Verslag ONLINE bijeenkomst 9 mei 2022 - Thema: Prikkels en energie

Tijdens deze bijeenkomst stonden we stil bij prikkels en energie van moeders. We hebben gesproken over overprikkeling, maar ook onderprikkeling. Wat zijn de symptomen? Bij overprikkeling kan je onder andere last krijgen van hoofdpijn, vermoeidheid, stress, slaapproblemen en onrust. Bij onderprikkeling ontstaat bijvoorbeeld verveling, somberheid en een verminderde concentratie. 

Onder de aanwezige moeders gaven de meesten aan last te hebben gehad of nog steeds te maken te hebben met overprikkeling. Dit heeft allerlei oorzaken. Het kan met de baby en/of kinderen te maken hebben, maar ook met situaties als verjaardagen, uitjes of gesprekken met vrienden.  

Wat kan je hier aan doen? De moeders gaven aan dat wandelen, sporten, knutselen, mediteren, alleen zijn en nee durven zeggen manieren zijn om overprikkeling te voorkomen of op te lossen. Dit soort activiteiten geven energie. En bij onderprikkeling gaf een moeder aan dat het juist fijn is om sociale activiteiten te ondernemen en uit te kunnen kijken naar uitjes. 

Tot slot hebben we het gehad over de relatie tussen prikkels, energie en psychische klachten. Onderprikkeling en depressie kunnen met elkaar te maken hebben, maar of de één het gevolg is van het andere hoeft niet per se. Hetzelfde geldt voor overprikkeling en een manie.

Verslag ONLINE bijeenkomst 7 april 2022 – Thema: Complementaire interventies

Het thema van de avond is een aanvulling op het eerdere thema tijdens de bijeenkomst in februari: ‘Interventies in de reguliere zorg’.

Om eerst helder te maken waar we het vandaag over gaan hebben, bespreken we het doel van deze bijeenkomst en geven we een definitie van de complementaire zorg. Waar het in de complementaire zorg vooral over gaat is de holistische benadering, waarbij men kijkt naar het gehele lichaam en niet alleen naar de afzonderlijke delen. 

Er zijn diverse therapieën te benoemen, zoals natuurgeneeskundige therapie, homeopathie, osteopathie, hypnotherapie, regressietherapie, orthomoleculaire therapie, haptonomie en hormoontherapie. Niet alle therapieën waren bij de moeders bekend en hadden er om die reden geen ervaring mee.

Naast deze vormen van therapie hebben we ook stilgestaan bij diverse soorten gespreksvoering. Deze hangen nauw samen met stigmatisering, omdat een verkeerde aanname of woordkeuze hiertoe kan leiden. Door de moeders werd aangegeven dat het heel fijn is om face-to-face met iemand te kunnen praten. Het contact met mensen met soortgelijke ervaringen is in dat opzicht heel prettig.

Tenslotte hebben we nog aanvullende mogelijkheden onder de aandacht gebracht die niet onder therapie of gespreksvoering vallen, zoals het schrijven over eigen ervaringen, meditatie, ontspanning, bewegen en religie. Als tip werd gegeven dat het bewegen niet ‘te groot’ gemaakt hoeft te worden. Een klein stukje wandelen kan voor het moment al genoeg zijn. Aanvullend door de moeders was hierbij tekenen, handwerken en in z’n algemeenheid creatief bezig zijn, maar ook het doen van vrijwilligerswerk.

Er werd benoemd dat het oppakken van een dagelijkse struktuur en het maken van TODO-lijstjes kon helpen om jezelf weer struktuur te geven. Het opdelen van de dag in stukken tijd werd als tip meegegeven om de dag beter door te komen. Ook was het voor moeders heel helpend wanneer het kind even bij opa en oma terecht kon of overdag naar de kinderopvang.

Aanvullend vanuit onze kant waren de vaardigheden die voor moeders helpend kunnen zijn, zoals relativeren, hulp vragen, je eigen grenzen bewaken, alle emoties toelaten en je niet al teveel zorgen te maken over hechtingsproblematiek. Uit ervaring weten we dat het wel goed komt en dat de huidige maatschappij en de sociale media een grote druk legt op het moederschap.

Het was een fijne bijeenkomst waarin vooral naar voren kwam dat er legio mogelijkheden zijn naast het bekende ‘pillen en praten’. Moeders zochten vooral de bezigheden en mogelijkheden op die voor henzelf helpend zijn in hun herstelproces. Er is nuttige informatie gedeeld, er zijn ervaringen uitgewisseld en er zijn nieuwe inzichten opgedaan. Kortom, een mooi geheel en een zinvolle bijeenkomst.

Verslag ONLINE bijeenkomst 10 maart 2022 – Thema: Aangaan van een zwangerschap
 
Het thema van de avond was het ‘Aangaan van een zwangerschap’. Een onderwerp waar veel twijfel, vragen, angst en onzekerheid bij om de hoek kan komen kijken. Sowieso al, maar zeker in het geval van een eerdere psychische aandoening of ervaringen daarmee rondom zwangerschap en geboorte. 

We hebben bij dit thema stilgestaan aan de hand van drie vragen.

  1. Wat verlang ik?
  2. Wat kan ik aan (psychisch)?
  3. Wat wil mijn partner?

We hebben eerst stilgestaan bij vraag 2. De kans op een depressie, psychose, paniekstoornis, posttraumatische stressstoornis (PTSS), of obsessief-compulsieve stoornis (OCS) tijdens zwangerschap of na de geboorte is groter als een vrouw eerder een psychische aandoening heeft gehad. Zeker als deze psychische aandoening toen ook tijdens de zwangerschap of na de geboorte was. 

Het meest gangbare behandelcentrum voor moeders met psychische klachten is een POP-kliniek. POP is de afkorting van Psychiatrie, Obstetrie (verloskunde) en Pediatrie (kindergeneeskunde). Je kunt bij de POP-poli terecht voor een consult bij een kinderwens, voor psychische begeleiding en behandeling, advies bij medicijngebruik, een klinisch kraambed en zorg voor je baby. Er is een filmpje gekeken van de POP-poli van het OLVG in Amsterdam en een ervaringsdeskundige heeft haar ervaringen gedeeld over de komst van hun tweede kindje, na het krijgen van een postpartum psychose bij haar eerste kindje. 

Na een korte pauze hebben we stil gestaan bij ons verlangen. Wat zijn jouw argumenten voor en tegen het aangaan van een zwangerschap? Zijn dat jouw argumenten of die van je omgeving? Hoe zwaar wegen elk van deze argumenten en waar kom je op uit als je ze vervolgens ordent in belangrijkheid. We hebben met elkaar uitgewisseld wat ieders risicofactoren zijn en met elkaar meegedacht wat helpend zou zijn om een zwangerschap aan te kunnen gaan. 

Als laatste - maar zeker niet minder belangrijk - is de partner ter sprake gekomen. Hoe staat hij tegenover een zwangerschap? Weten jullie elkaars argumenten en waarin zitten de overeenkomsten en verschillen? Waarin zou je als partners elkaar tegemoet kunnen komen?  

Het was een bijeenkomst waarin we elkaars zoektocht en de daarbij komende emoties herkenden. Waarbij we nieuwe informatie opdeden, maar ook zeker hoop voor de toekomst.

Verslag ONLINE bijeenkomst 2 februari 2022 – Thema: Reguliere interventies 
 
In deze bijeenkomst zijn we ingegaan op de reguliere zorg rondom psychische problemen rond de zwangerschap en na de bevalling. Onder reguliere zorg bedoelen we zorg die georganiseerd wordt door de overheid en geaccepteerd wordt door de wetenschap. 

Daarin bestaat een onderscheid tussen eerstelijns zorg en tweedelijns zorg. Eerstelijns zorg is het eerste contact met een (huis)arts, verloskundige of kraamhulp. Dit contact kan leiden tot een doorverwijzing naar de tweedelijns zorg. Deze tweedelijns zorg kan bijvoorbeeld een behandeltraject zijn bij een POP-poli of een Moeder Baby Unit. Hier zijn de behandelaren gespecialiseerd in het omgaan met psychische klachten bij zwangeren en moeders.  

Tijdens de online bijeenkomst kwam naar voren dat de meeste moeders hier ervaring mee hebben. Maar een moeder vertelde ook dat zij terecht kwam bij een GGZ-instelling, omdat er geen plaats was op een Moeder Baby Unit. 

We hebben ook gepraat over de reguliere interventies die er bestaan. Bijvoorbeeld voorgeschreven medicatie als antidepressiva en anti-psychotica. De moeders vertelden welke ervaringen zij hadden met de medicijnen. Ook hebben we therapieën zoals EMDR besproken. 

Tot slot hebben we het ook kort gehad over de complementaire zorg. Dat gaat over aanvullende mogelijkheden om te herstellen. Hier hadden de moeders verschillende ervaringen mee, bijvoorbeeld op het gebied van het aanpassen van je leefstijl. In april wijden we hier een aparte thema bijeenkomst aan.

Verslag ONLINE bijeenkomst 17 januari 2022 - Thema: Stigmatisering

Deze bijeenkomst heeft als thema ‘Stigmatisering’, het hebben van vooroordelen. Na een korte inleiding, een stukje theorie over stigmatiseren, werd de documentaire 'Ze wist toch waar ze aan begon?!' vertoond. Na afloop kwamen de reacties van de moeders los.

Zo was er een ervaring van een moeder die zich nogal klein voelde bij de opmerkingen die haar partner maakte. Hij toonde weinig begrip en vond dat ze nogal lui was toen ze tijdens de zwangerschap depressieve klachten kreeg. Daardoor kwam het voor dat ze regelmatig over haar eigen grenzen heen ging.

Er was een moeder die zichzelf bleef veroordelen voor het feit dat ze was ontregeld na de bevalling. Ze merkte dat er nogal wat onwetendheid was en dat het voor anderen moeilijk was om zich in te leven. 

Na het zien van de documentaire ‘Ze wist toch waar ze aan begon?!’ was er de vraag hoe er werd gedacht over de uitspraak van een psycholoog: “Een depressie is een hele egoistische ziekte”. Er was een moeder die vond dat daar meer context gegeven zou moeten worden. Als de psycholoog er mee bedoelt dat je meer aandacht aan jezelf moet geven, dan krijgt deze opmerking een hele andere lading. 

Er werd ook aangegeven dat er meer selectief met contacten omgegaan werd. Door niet meer met bepaalde mensen om te gaan, worden er minder opmerkingen gemaakt en van de contacten die blijvend zijn hebben de opmerkingen minder effect.  

Het was een zinvolle bijeenkomst waarbij de moeders vanuit hun eigen ervaringen over deze vooroordelen konden vertellen.

Verslag ONLINE bijeenkomst 7 december 2021 - Thema: Impact op de omgeving

Tijdens deze bijeenkomst hebben we vooraf al onderscheid gemaakt tussen twee aspecten:

  1. De impact die het ziekzijn heeft op de ander
  2. De impact die het ziekzijn heeft op de relatie tussen de moeder en de ander

De omgeving hebben we opgedeeld in vier categorieën: gezin, familie, vrienden en collega’s. Aan de hand van vragen en stellingen zijn we met elkaar gaan nadenken en uitwisselen hoe de impact was in onze situatie. Welke gevolgen heeft het gehad voor je gezin en heeft het jou en je partner dichter bij elkaar gebracht of juist niet. Onze ervaring was dat we veranderd zijn door wat we hebben meegemaakt. Crisis zorgt vaak voor persoonlijke groei. Passen jij en je partner nog bij elkaar, nu je een volgende versie van je zelf geworden bent? Vaak gaat dat goed, maar er zijn ook voorbeelden waarin de relatie strandt. 

Over de relatie met familieleden zijn verschillende verhalen gedeeld. Door sommige familieleden werd het ziekzijn genegeerd, anderen waren wel praktisch aanwezig, maar kon er niet over gesproken worden en met anderen was er wel een goede band in deze tijd. De manier van reageren van familieleden legden voor sommigen bepaalde patronen bloot. Als er in een familie nooit gesproken werd over moeilijke onderwerpen, dan werd dat nu ook niet gedaan. Het hoopvolle is dat we door er zelf mee aan de slag te gaan, het patroon kunnen doorbreken, zodat onze kinderen er niet meer tegen aanlopen.

Wat betreft vrienden zijn er mooie voorbeelden gedeeld over hoeveel zij met een bepaalde daad betekend hebben voor ons in de periode van ziekzijn. Ter sprake kwam dat het voor vrienden echt niet voor te stellen is hoe het ziekzijn voor ons is. Dat is soms pijnlijk en doet je eenzaam voelen. Ook kan het zo zijn dat je sommige vrienden in deze periode kwijtraakt, maar ook juist weer nieuwe vrienden opdoet. 

Aan de categorie collega’s zijn we niet meer toe gekomen, de tijd was voorbij. Vorige maand was dit onderwerp ook al wel ter sprake gekomen bij het thema ‘Invloed op je werk’. We kijken weer terug op een avond waarin het fijn was om met elkaar over de impact op de omgeving na te denken en begrip en herkenning te krijgen van elkaar!

Verslag ONLINE bijeenkomst 10 november 2021 - Thema: Invloed op je werk

De online bijeenkomst ‘Samen beter in je vel’ heeft op woensdag 10 november het thema ‘Invloed op je werk’. Tijdens de voorstelronde werd duidelijk dat de moeders met diverse problematiek te maken hebben of hebben gehad. De ene moeder was psychotisch geweest, de andere moeder had depressieve gedachten gehad en weer een andere moeder herkende zich in posttraumatische stress.

Op de vraag of en hoe de werkomgeving betrokken was bij het herstel, werd verschillend gereageerd. Vaak voelt de moeder zelf al een bepaalde druk om zich ziek te melden, terwijl dit juist nodig kan zijn om het herstelproces te doorlopen. Aan de ene kant vinden moeders het fijn om hun collega’s weer te zien, terwijl ze aan de andere kant misschien maar heel even kunnen blijven om alleen een kop koffie te drinken. Dat kan een schuldgevoel veroorzaken. Vaak denkt men dat een moeder het fijn vindt om thuis te blijven, maar er is niet altijd even veel begrip voor het feit dat het moederschap een zware baan is. 

Het is belangrijk om te weten wat er binnen jouw cirkel van invloed ligt om beter om te gaan met de belemmeringen die je tegenkomt op het pad van herstel. Ook de terugkeer naar werk kan een moment zijn om na te gaan wat jij op dat moment nodig hebt. 


Van de kant van de werkgever is er vaak wel sprake van begrip voor de situatie. De werkgever is betrokken bij de moeder, zo geven de aanwezige moeders aan. Ze kan haar eigen tempo van herstel bepalen, terwijl de moeder open kan zijn over wat ze heeft meegemaakt. Om de moeder een betere ondersteuning te bieden, zijn hier een aantal aandachtspunten voor een snellere terugkeer naar het werkproces:

  • Het is belangrijk dat de moeder wekelijks een gesprek heeft met iemand van de werkplek. Of dit nu een leidinggevende is of een collega, dat maakt niet zoveel uit. De moeder voelt zich dan betrokken bij het arbeidsproces;
  • Laat de moeder minder uren werken of maak een opbouw in het aantal uren;
  • Wellicht is het mogelijk om thuis te werken, of bepaalde werkzaamheden thuis laten uitvoeren;
  • Zorg dat de moeder even geen nachtdienst draait. Onregelmatige tijden is al aan de orde als er een kind geboren wordt;
  • Geef deze moeder even geen werkzaamheden waar strakke deadlines op zitten;
  • Bied extra ondersteuning in datgene wat een moeder kan helpen om betrokken te blijven bij het arbeidsproces. 

Het was weer een zinvolle avond waarin moeders hun ervaringsverhalen vrijuit konden delen. 

Verslag ONLINE bijeenkomst 6 oktober 2021 - Thema: Emoties en Gevoelens

In deze online bijeenkomst over emoties en gevoelens bespraken we welke emoties we in ons ziekzijn ervaren hebben aan de hand van de vier basisemoties: blij, bedroefd, bang en boos. Emoties komen sneller op en zakker ook weer sneller af. Gevoelens komen minder snel op, blijven langer aanwezig en zakken geleidelijk weer af. Emoties nodigen uit om zorg te dragen voor je behoeften en gevoelens nodigen uit om zorg te dragen voor je verlangens. 

Als je terugkijkt op die periode, kunnen de emoties je nog steeds overspoelen. Het blijft een kwetsbare periode in je leven. De emoties toelaten, mild zijn voor jezelf en zorgdragen voor je emoties zijn van groot belang. 

We eindigden de bijeenkomst met de quote ‘That emotional rollercoaster is only going to calm down when you accept it’. Want dat het een rollercoaster is aan emoties wanneer je ziek bent en aan het herstellen bent, dat werd wel duidelijk uit alle verhalen van de moeders. 

VERSLAG 6e CONTACTDAG KRAAMBEDPSYCHOSE

Op zondag 19 september 2021 vond de 6e Contactdag Kraambedpsychose plaats. Een besloten bijeenkomst speciaal voor moeders die na hun bevalling te maken hebben gekregen met een ernstig ziektebeeld, namelijk een psychose of een manische periode.

Hoewel dit niet vaak voorkomt, ongeveer 1 a 2 op de 1000 moeders, zijn er in Nederland elk jaar weer een groot aantal vrouwen die onverwacht met deze aandoening te maken krijgen. Het is dan ook van groot belang dat er over dit onderwerp gesproken kan worden; niet alleen met lotgenoten onderling maar ook tussen professionals (denk aan verloskundigen, huisartsen, psychologen en kraamverzorgenden) en ervaringsdeskundigen. Op deze manier kunnen zowel het taboe als het stigma rond dit onderwerp doorbroken worden. 

De organisatie van de contactdag lag in handen van Stichting Me Mam. Sinds 2012 maakt Me Mam het mogelijk voor moeders en hun partners om met elkaar in contact te komen en hun ervaringen te delen.

De contactdag zou plaatsvinden in het PATH-huis in Rotterdam, maar er waren teveel afmeldingen. De organisatie heeft toen besloten om de dag om te zetten naar een wat kortere online meeting. Dit gaf moeders door het hele land de mogelijkheid om gemakkelijk vanuit huis aan te sluiten.

Het thema van de meeting was “overeenkomsten en verschillen in ervaringen”. Na een korte presentatie (door ervaringsdeskundige, therapeut en docent Karin den Oudsten) over onder andere de symptomen van kraambedpsychose kreeg iedere moeder de mogelijkheid om haar eigen verhaal te vertellen.

Het werd een prachtige middag waarbij de moeders zich kwetsbaar durfden op te stellen en elkaar regelmatig hoop, steun en advies konden bieden. Er was veel herkenning onderling en een voelbare dankbaarheid van de deelnemers om met mensen te kunnen praten die hen écht begrepen. Aan het einde van de meeting kwam dan ook de vraag aan Stichting Me Mam of er vaker online bijeenkomsten kunnen worden georganiseerd.

Hier gaat Stichting Me Mam zeker haar best voor doen!

Verslag bijeenkomst 5 juli 2021 - Stigmatisering: PREMIERE VAN DE DOCUMENTAIRE

Tijdens de tweede bijeenkomst is voor het eerst vanuit de stichting de documentaire 'Ze wist toch waar ze aan begon?!' gedraaid. Dat betekent dat het een PREMIERE avond is. 

De documentaire vormt, samen met een klein stukje theorie, de aanzet tot het delen van ervaringen op het gebied van stigmatisering.

Bij de aanwezige moeders blijkt dat bij elke moeder wel een vorm van stigmatisering rondom de zwangerschap, bevalling of kraamtijd is voorgekomen. En na het zien van de documentaire zijn de moeders onder de indruk van de vele en intens verdrietige opmerkingen die de moeders in de documentaire te horen hebben gekregen. De compassie voor hen is duidelijk te merken in de groep.

Na het delen van ervaringen zijn we aan de slag gegaan met een opdracht. Aan de hand van verschillende stigmatiserende opmerkingen zijn we gaan bekijken wat voor soort opmerking het is (o.a. vanuit onwetendheid, bagatelliserend, verwijtend) en hebben we geprobeerd de opmerkingen te herkaderen. Met andere woorden, de moeders hebben de opmerkingen herschreven. Naast het herkaderen kan een opmerking kun je er ook voor kiezen om de gemaakte opmerking meer context te geven, dus meer uitleg wat de reden is van de opmerking.

Al met al waren de reacties zeer positief. De documentaire hebben de moeders als indrukwekkend ervaren. De ervaring met stigmatisering was niet altijd zo heftig als de opmerkingen die door moeders in de documentaire zijn gemaakt, maar hebben op de aanwezige moeder zeker indruk gemaakt.

Het was een geslaagde avond met weer veel herkenning.

Verslag OPENINGSBIJEENKOMST 19 mei 2021 - Fasen van herstel

Op woensdag 19 mei 2021 is de eerste bijeenkomst geweest voor moeders die met psychische klachten rondom zwangerschap en bevalling te maken hebben. Het thema was 'Fasen van herstel'. 

Als stichting zijn we meteen goed van start gegaan met een openingsbijeenkomst. De bijpassende taart was heerlijk, de presentatie verliep zoals gepland en de ervaringsverhalen waren - soms ook pijnlijk - herkenbaar. 

Het is mooi om te zien dat de pilotgroep gedragen wordt door onze ambassadeurs. Dit zijn ook moeders die vergelijkbare klachten hebben gehad en die nu met andere moeders in gesprek gaan. Er was een mooie uitwisseling tussen de moeders onderling, en ook de ambassadeurs vertelden wat hun ervaringen zijn geweest.

De eerstvolgende bijeenkomst is op maandag 5 juli 2021, het thema is Stigmatisering. Op die avond wordt de documentaire 'Ze wist toch waar ze aan begon?!' vertoond. 

We kunnen maximaal 20 moeders (en een partner, moeder of vriendin) toelaten. Wanneer er teveel aanvragen zijn, is er nog een mogelijkheid op 6 juli.